คนทำเพลง

สะบายดีไหมครับ   ปล่อยให้ว่างห่างหายนานเหลือเกินในที่สุดก็กลับมาเจอกันจนได้   งานยุ่งมากครับจนไม่มีเวลาทักทายกัน   ต่อแต่นี้ไปสัญญาครับว่าจะอยู่ด้วยกันตลอดไป 

เวลาในแต่ละวันของคนเราส่วนใหญ่จะหมดไปกับกิจกรรมที่ทำประจำและเราก็ไม่ค่อยได้คิดจดจำเอาไว้  เพราะถ้าเรามัวแต่จดจำเรื่องทุกเรื่องแบบนี้   เราก็จะไม่มีที่ว่างให้จดจำอะไรที่ดีๆที่ควรจดจำ   ส่วนใหญ่เรามักจะจำแต่สิ่งที่ดีและไม่ดีมากๆ   แต่ความสุขและสิ่งดีๆนั้นถุกลืมได้ง่าย  แต่สิ่งที่เราไมอยากจะจดจำมันกลับฝังแน่ในสมองของเราได้แนบแน่นยิ่งนัก   พยายามลืมเท่าไรมันยิ่งไม่ลืม  ดังนั้นเราต้องมีวิธีจำแต่ความสุขและสิ่งดีๆโดยการสวนกลับ   เราจะเปลี่ยนแนวคิดแบบใหม่เราจะต้องจำแต่สิ่งที่ร้ายๆ   เพื่อให้ความดีที่เราไม่อยากจำมันฝังในสมองของเราแทน  เราก็จะจำได้แต่สิ่งที่ดีๆๆๆตลอดไป

เขาบอกว่าในหนึ่งวันชีวิตคนเราจะหมดไปกับอะไรที่ไร้สาระเป็นส่วนใหญ่   ใช่จริงๆส่วนใหญ่ก็เป็นเรื่อง ”  กิน ,  ขับถ่าย , พักผ่อน , การเดินทาง , กาทำงาน ”  จนบางทีเราเองลืมนึกถึงว่าเราเองเป็นคนนะมีความคิดมีสมองไม่ใช่หุ่นยนต์นะ  ไม่รู้เวลาใหนเป็นเวลางานเวลาใหนเป็นเวลาส่วนตัว   บางครั้งกลับถึงบ้านยังเผลอตัวนึกว่าอยู่ที่ทำงานด่าลูกด่าแฟนเพราะติดอารมณ์ที่ทำงานมานั่นเอง   ได้ยินข่าวน้ำมันขึ้นราคาก็เครียสทั้งๆที่ไม่มีแต่เราที่ต้องใช้น้ำมันแพง   ถ้าเราคิดมุมกลับเราก็จะสะบายใจ   ปัญหามีไว้ให้เราแก้ไขไม่ใชหลีกหนี   อุปสรรคมีไว้ทดสอบความอดทน

ทำไมผมต้องเล่าเรื่องแบบนี้ให้ฟัง   ไม่มีอะไรหรอกแค่นึกไปเรื่อยเปื่อย  ผมมีอะไรอีกหลายอย่างที่อยากเล่าให้ฟังแต่ไม่ค่อยมีเวลาเล่าเท่าไรวันสองวันเล่าที่ก็คงไม่ว่ากันนะครับ

สวัสดีครับ  dangsukjai.net ครับผม  รายงานตัวตรงนี้แล้ว  ขออภัยด้วยสำหรับผู้ที่เคยใช้บริการ dangsukjai.com  เรามีปัญหานิดหน่อย  เลยต้องเปลี่ยนมาใช้  .net  หวังว่าคงยังไม่ลืมกันนะครับ  ย้ายบ้านใหม่แต่ความสัมพันธ์เรายังเหมือนเดิม

รู้ใหมว่าความคิดถึงนั้นมากจนเกินบรรยาย  สำหรับแฟนรายการที่ขอเพลงกันนั้นช่วงนี้เราคงไม่ได้ฟังเสียงบนหน้าปัดวิทยุเพราะปัญหาเรื่องสุขภาพและระยะทางของผมเอง  ต้องกราบขออภัยจริงๆ  ถึงหน้าปัดวิทยุไม่ได้เจอกันแต่ขอหน้าปัดหัวใจเราอย่าไกลกันก็พอนะ  ในส่วนของผู้ที่ใช้ติดต่อกันในเรื่องอื่นๆ  ไม่ว่าจะเป็น  classic  motor  เรื่องงานศิลป  หรือจิปาถะ  ทั่วๆไป  ยังใช้บริการ  dangsukjai.net  ได้เหมือนเดิมจ๊า

ใครกันที่เหินห่าง

ไม่มีใครที่เหินห่างแค่ระยะทางที่ห่างไกล   ภาระต้องจำใจใช่อยากไกลด้วยใจตน 

อุปสรรคปัญหาระยะทางนั้นไกลโพ้น         คิดถึงก็มากล้นแต่ต้องทนดั้นด้นไป 

ด้วยหวังอยู่ในใจว่ายังใงต้องกลับมา         หวนมาในครานี้ไม่ได้มีเพียงแค่ใจ

ลึกสุดความข้างในสุดห้วงก้นบึ้งใจ           อยากชิดไกล้ให้เหมือนเคยอยากรับใช้ให้เหมือนเดิม

ขอบคุณอีกครั้งที่ยังไม่ลืมกัน    หวังเป็นอย่างยิ่งว่า  dangsukjai.net  คงได้รับการไว้วางใจเหมือนเดิมนะครับ        

Welcome to WordPress. This is your first post. Edit or delete it, then start blogging!